Γιατί μπορώ

Ναι αγαπητέ αναγνώστη μπορώ. Μπορώ να έχω και 5 και 6 μήνες να γράψω και να μην μου λέει και κανείς τίποτα. Στη τελική για την ψυχή της μάνας μου το κάνω. Θα μου πεις μα δεν σου είπε και κανείς τίποτα... Και θα σου απαντήσω.. Αυτό τους έλειπε κιόλας, τι είμαι εγώ σαν τους άλλους με τους εκατοντάδες αναγνώστες που παρακαλάνε για ακόμα ένα post (ονόματα δεν λέμε MIKEIUS). Αυτά είναι για τους φλώρους blogger, κάτι τύποι όμως σκληροπυρηνικοί σαν και εμένα δεν θα δέχονταν τέτοια παρακάλια, γι αυτό άλλωστε δεν με παρακάλεσε και κανείς, γιατί αλλιώς ουυυυ σειρά θα κάνανε τα σχόλια, οπότε μην έχετε αυταπάτες ότι δεν μπορούσα να λάβω σχόλια απόγνωσης για ένα ακόμα άρθρο, μπορούσα αλλά διάλεξα να μην έχω...
Τέλοσπάντων δεν θα ασχοληθώ άλλο με αυτό το θέμα. Θα ασχοληθώ με το θέμα που είναι ο λόγος για το ότι σταμάτησα για αρκετό καιρό να γράφω, και αυτός δεν είναι άλλος από το γνωστό και μη εξαιρετέο σεξ..
Ναι κυρίες και κύριοι, απέκτησα σεξ σε τακτική βάση και μαζί με όλες τις άλλες ασχολίες μου δεν χωρούσε κάπου το blog.  Τώρα θα φανταστείτε ότι έκοψα πάλι το σεξ, οπότε συνέχισα να ασχολούμαι με το blog.Όχι λοιπόν, με χαρά σας ομολογώ πως η σεξουαλική μου ζωή παραμένει σταθερά καλή, αλλά αποφάσισα να μην σας κάνω άλλο να περιμένετε και να ικανοποιήσω και εσάς με το να ξαναρχίσω να γράφω στο blog. Είδατε, όλους σας σκέφτομαι...
Τελευταίο πράγμα για σήμερα είναι ότι επειδή συχνά σταματάω για κάποιο καιρό να γράφω, δεν υπάρξει άλλο άρθρο γυρισμού, κάθε φορά που θα αργώ να γράψω, να κοιτάτε τα παλιά να με θυμάστε, αυτά για τώρα....

Καταλήψεις 2011..

Σήμερα λοιπόν πραγματοποιήθηκε η γενική συνέλευση της σχόλης μου και όπως ήταν γνωστό εκ των προτέρων, αποφασίστηκε κατάληψις. Όλες οι παρατάξεις, ακόμα και η ΔΑΠ πρότειναν κατάληψη ως ένα τρόπο αντίδρασης στο νέο "νόμο-πλαίσιο" το οποίο πρακτικά αναιρεί κάθε διαδικασία μάθησης και γενικότερης γνώσης από το φοιτητή και τον ωθεί να γίνει μια παραγωγική μηχανή χωρίς μυαλό και θέληση στα χέρια του κάθε επίδοξου εργοδότη (υπάρχουν και άλλα τρομακτικά σημεία όπως το γεγονός ότι δίνει δυνατότητα σε εισαχθέντες σε ιδιωτικές σχολές μετά από λίγο καιρό να μπαίνουν στα Α.Ε.Ι., πληρωμή των βιβλίων από το τρίτο έτος, διάλυση τμημάτων, και άλλα πολλά). Αυτό ήταν το μόνο σχόλιο που θα κάνω πάνω στο νέο νόμο, καθώς είμαι σίγουρος πως θα διαβάσετε και θα ακούσετε πολλά για αυτόν οπότε δεν χρειάζεται να σας πρήξω εγώ. 

Αυτό με το οποίο θα ασχοληθώ είναι η στάση των πολιτικών παρατάξεων αυτή τη στιγμή. 

Θα ξεκινήσω με κάτι πολύ απλό. Αυτή τη στιγμή τα πανεπιστημιακά κόμματα με την εφαρμογή του νέου νόμου, πνέουν τα λήσθεια. Μόλις εφαρμοστεί ο νέος νόμος δεν θα υπάρχουν κόμματα. Και το ξέρουν όλοι. Γι αυτό ΔΑΠ και ΠΑΣΠ λένε πως δεν έχουν καμία σχέση με Ν.Δ και ΠΑΣΟΚ γιατί δεν τους συμφέρει. Γι αυτό προτείνουν καταλήψεις.Γι αυτό αλλάζουν την πάγια πολιτική της απάθειας.

Αλλά δεν είναι αυτό το αξιοσημείωτο. Το αξιοσημείωτο είναι πως όλες οι δυνάμεις της "αριστεράς" (είναι επίτηδες σε εισαγωγικά) δεν ενώνονται για να αντιμετωπιστεί αυτό. Είναι απίθανο αυτό που συνέβαινε. Μιλάμε 5 κόμματα κατέβασαν πλαίσιο που έλεγε ακριβώς τα ίδια πράγματα και αντί να συνταχθούν όλοι μαζί, έβαλαν τον καθέναν να ψηφίσει χωριστά πιο πλαίσιο προτιμά. Αν θέλει δηλαδή τη τυρόπιτα σε σχήμα τετράγωνο ή τρίγωνο. Ε καλά να πάθουν , γιατί εξαιτίας τέτοιων συμπεριφορών φτάσαμε εδώ που φτάσαμε. 

Έγινε όμως και ένα άλλο απίθανο περιστατικό. Ρώτησα λοιπόν γιατί παρότι έχουν όλοι τις ίδιες ιδέες και συμφωνούν σε αρκετά πράγματα δεν κατεβάζουν ένα κοινό πλαίσιο όλα τα κόμματα μαζί, διαφοροποιημένο λίγο από το αρχικό τους, αλλά όχι σε τρομερό βαθμό, ώστε η σχολή να προχωρήσει σε κατάληψη ενωμένη χωρίς κομματικά-σε ότι βαθμό είναι εφικτό αυτό βέβαια- στεγανά. 

Και πήρα την αφοπλιστική απάντηση από κοπέλα (θα το πω δεν αντέχω) του Μ.Α.Σ, ΚΝΕ Π.Α.Μ.Ε και όπως αλλιώς λένε το κόμμα τους. 

-Αυτή είναι πολιτική ήττας. Μόνο το δικό μας ψηφοδέλτιο αντικατοπτρίζει τι πραγματικά χρειάζεται ο φοιτητής.

Μα το θεό, ποιος σκεπτόμενος άνθρωπος γίνεται να το πιστεύει αυτό. Πόσο της έχουν δηλητηριάσει τον εγκέφαλο. Πόσο; 

Φυσικά φταίνε εξίσου και τα άλλα κόμματα που δεν διαφώνησαν ή πρότειναν κάτι απλώς προχώρησαν και συνέχισαν να ρίχνουν λάσπες το ένα στο άλλο.

Ε λοιπόν καλά να πάθουν. Θα καταντήσουν εργαζόμενοι από τα 15 τους και θα λένε και ευχαριστώ και θα θάβουν το διπλανό πως δεν εργάζεται όσο πρέπει για να έχουν δουλεία (το τόνο προσέξτε) . Είναι μαλάκες και θα το πληρώσω εγώ και κάθε συνειδητοποιημένος φοιτητής, οι υπόλοιποι ούτε που θα προσέξουν τη διαφορά. 

Δεν ξέρω τι πρέπει να γίνει αλλά ξέρω πως ότι και να είναι αυτό πρέπει να υπάρχει συνοχή και όχι λασπολογία και προπαγάνδα. Ο αγώνας δεν είναι ευκαιρία για ψηφοθηρία αλλά για έργο. 

Απλά ελπίζω να κινητοποιηθούν οι φοιτητές πέρα από πολιτικές παρατάξεις. Μα τι μαλακίες γράφω, στην Ελλάδα δεν βρισκόμαστε;

                                          

                                         I want more impossible to ignore.. 

Τρεις Αλήθειες....

Ο άνθρωπος είναι ένα πολύπλοκο ων. Όσο υπάρχει ανακαλύπτει πράγματα, βιώνει καταστάσεις, πειραματίζεται, αναλύει και γενικότερα ζει. Όσο προχωρά η ζωή του αναδιαμορφώνει απόψεις, αλλάζει τη σκέψη του, πράγματα που θεωρούσε δεδομένα παύει να τα θεωρεί, πράγματα που τον ενδιέφεραν σταματούν να τον ενδιαφέρουν και γενικότερα η κοσμοθεωρία του αναδιαμορφώνεται και αναπροσαρμόζεται συνεχώς...

Υπάρχουν όμως τρεις αλήθειες οι οποίες πολλές φορές αμφισβητούνται από κάποιους(τους περισσότερους), όχι εσκεμμένα, υποσυνείδητα, γιατί ο άνθρωπος πολλές φορές είτε γιατί φοβάται είτε γιατί δεν θέλει να στεναχωρηθεί δυσκολεύεται να κοιτάξει την αλήθεια στα μάτια...

Η πρώτη αλήθεια λοιπόν χωρίζεται σε τρεις κατηγορίες και η πρώτη από τις τρεις αλήθειες της πρώτης κατηγορίας είναι, πως ότι είναι, είναι. Δεν είναι τίποτα παραπάνω, τίποτα λιγότερο. Όπως για παράδειγμα το βάζο είναι βάζο, και δεν πρόκειται ποτέ να το δεις σαν σαλάτα, έτσι συμβαίνει και με τις καταστάσεις. Δεν είναι αυτές που μας βολεύουν, δεν είναι καλύτερες από αυτές που φαίνονται, ούτε χειρότερες. Είναι αυτές που είναι και αν κάποιος θέλει να ζήσει ευτυχισμένα πρέπει να το αποδεχτεί...

Η δεύτερη κατηγορία  είναι πως εσύ είσαι αυτός που είσαι. Δεν είσαι τίποτα λιγότερο, τίποτα περισσότερο. Δεν είσαι αυτός που χρειάζομαι να είσαι ούτε αυτός που ήσουν. Δεν είσαι κυρίως αυτός που θα ήθελα να είσαι. Αν δεν είσαι όλα αυτά και είσαι εσύ τότε η σχέση μας είναι πραγματική, αν όχι τότε απλά υπάρχει μια στάμπα πάνω από τη σχέση μας (μιλάω για οποιοδήποτε είδος σχέσης) και γράφει "ημερομηνία λήξης"...

Όπως καταλάβατε η τρίτη αλήθεια είναι πως είμαι, ό,τι είμαι. Είμαι ο εαυτός μου, όχι αυτός που θα ήθελες ή πιθανόν να μπορούσα να ήμουν. Δεν είμαι αυτός που θα ήθελα ακόμα και εγώ ο ίδιος να είμαι και φυσικά δεν είμαι ποτέ αυτό που θα έπρεπε να είμαι. Είμαι αυτός που είμαι και αυτό αυτή τη συγκεκριμένη στιγμή δεν γίνεται να αλλάξει. 

Η δεύτερη αλήθεια είναι πως τίποτα καλό στη ζωή δεν είναι δωρεάν.Αν επιθυμώ να ζήσω λοιπόν κάτι καλό πρέπει να πληρώσω, όχι με λεφτά, το αντίτιμο πολλές φορές είναι πολύ υψηλότερο από υλικά αγαθά. Έτσι οτιδήποτε καλό ζει κάποιος σημαίνει ότι έχει πληρώσει γι αυτό. Αν είμαι ευτυχισμένος, με αγαπούν οι φίλοι, η οικογένεια τα παιδιά μου σημαίνει πως έχω πληρώσει γι αυτά. Το να είναι κάποιος ευτυχισμένος είναι καθαρά θέμα του τι έχει πληρώσει. Αν έχει πληρώσει ικανοποιητικά για να είναι ευτυχισμένος, είναι ευτυχισμένος, αν όχι δεν είναι. Φυσικά η πληρωμή γίνεται προκαταβολικά, δεν υπάρχει πληρωμή με δόσεις σε τέτοια θέματα, δίνεις με σκοπό να εισπράξεις κάποτε, και άμα έχεις δώσει αρκετά να ξέρεις πως κάποια στιγμή οι προσπάθειες σου θα καρποφορήσουν...

Η τρίτη αλήθεια είναι να μην κάνω ποτέ αυτό που δεν θέλω. Είναι πολύ σημαντικό στη ζωή να μάθει κάποιος να λέει όχι. Αυτή η αλήθεια είναι η πιο δύσκολη να γίνει σημείο αναφοράς στις ζωές των ανθρώπων, διότι παρόλο που ουσιαστικά δεν απαγορεύεται τίποτα είναι μερικές φορές καταραμένα δύσκολο να πεις την περίφημη αρνητική έκφραση με τα τρία γράμματα. Στην πραγματικότητα είναι πολύ δύσκολο να βλέπεις κάποιος να σταματάει να σε χειροκροτεί,να σε επικροτεί ή ακόμα και να σε αγαπάει, αλλά είπαμε πάντα το κόστος είναι υψηλό και τίποτα καλό δεν είναι δωρεάν, και η ευτυχία είναι το ανώτερο που μπορείς να πάρεις οπότε και το κόστος της είναι ιδιαίτερα υψηλό. Για να γίνω πιο συγκεκριμένος, με το να μην κάνεις ποτέ αυτό που δεν θες και με το να λες πιο συχνά τη λέξη "όχι" βλέπεις πιο καθαρά σημεία του σώματος των άλλων ανθρώπων, σημεία όπως ο σβέρκος και η πλάτη, που όσο λες ναι δύσκολα διακρίνεις...

Αυτές είναι οι τρεις αλήθειες που οφείλει κάθε άνθρωπος να προσαρμόσει τη ζωή του πάνω. Φυσικά αυτό είναι κυριολεκτικά το πιο δύσκολο πράγμα στο κόσμο, ωστόσο στο τέλος είναι σίγουρο πως θα αξίζει..

Υ.Γ. Ελπίζω το καλοκαίρι σας να ήταν awesome as fuck όπως λένε και οι green day, να περάσατε γαμάτα, να ανανεωθήκατε και να είσαστε έτοιμοι για μία αντικειμενικά πολύ δύσκολη χρονιά που μας περιμένει. 

Υ.Γ. 1.Μετά από πολύ καιρό ξαναέγραψα στο blog. Η αλήθεια είναι πως το είχα ψιλοβαρεθεί λιγάκι, αλλά το καλοκαίρι βοήθησε σε μια μερική ανανέωση, έτσι επανήλθα δριμύτερος. 

Υ.Γ.2 Διάβασα πολλά βιβλία ψυχολογίας το καλοκαίρι και έτσι για μια περίοδο προβλέπεται να σας πρήξω με τέτοια θέματα.

Υ.Γ.3Βέβαια τώρα διαβάζω το 3ο βιβλίο του game of thrones οπότε άμα καμιά μέρα αναφέρω τίποτα ιδέες που καταλήγουν στην φράση "Κεφάλια.Παλούκια.Τοίχοι.", να ξέρετε τι φταίει.

                                           Από τα αγαπημένα μου τραγούδια...

Green Lantern

Καταρχάς θέλω να σας πω να σταματήσετε να μου στέλνετε mails, γιατί χάλασε το inbox μου και μετά ο κάδος με τα deleted γιατί λέει δεν χώραγε τόσα mails. Το ξέρω πως με λατρεύετε αλλά πρέπει να αρχίσετε να το δείχνετε με πιο έμπρακτους τρόπους, γιατί έτσι δουλειά δεν κάνουμε.

Δεύτερον, έχω να κάνω σήμερα μια παράξενη ανακοίνωση. Το σημερινό post έχει θέμα. (Ζητωκραυγές, πυροτεχνήματα, χαμός από το κοινό σφυρίγματα, της πουτάνας.!). Ναι, ναι, κι όμως αγαπητέ αναγνώστη σήμερα πρόκειται να διαβάσεις κάτι το οποίο έχει λόγο ύπαρξης. Ντάξει δεν έχει λόγο ύπαρξης, αλλά δεν είναι τελείως ανούσιο όπως πολλά από τα προηγούμενα posts.
Και το θέμα του σημερινού Post είναι ο Green Lantern.
 Παραξενεύτηκες;
Κακώς.
Γιατί πρώτον είναι γαμάτος. Δεύτερον τους δέρνει όλους, και όσοι υποστηρίξουν πως με μια απλή κίτρινη μπογιά πεθαίνει είναι απλώς κακόβουλοι και δεν κατανοούν τη δόξα του.
Τιμή και δόξα στον Πράσινο Φανό.
Αλλά ρε παιδιά έχει βγάλει να ούμε 890 trailer η παπάτζα και σχεδόν έχω δει την ταινία πριν τη δω. Έλεος δηλαδή. Ντάξει άσε μας λίγο σε αγωνία. Και τώρα μου λέει ένας φίλος μου στο msn ότι η γκομενάρα που παίζει έχει όνομα στο αεροπλάνο που πετάει sapphire οπότε θα γίνει κακή σε κάποια ταινία. Δεν μπορώ άλλο. Έλεος πια.
Δεν έχω να πω πολλά. Όπως καταλάβατε έχω πωρωθεί με τον Πράσινο Φανό, και στη κατάταξή μου με τους σούπερ ήρωες είναι πολύ κοντά στο νούμερο 1. Δεν θα σας αποκαλύψω ακόμα την κατάταξη, σε άλλο άρθρο.!
Κλείνω με την ατάκα που θα λέω για το επόμενο καλοκαίρι. Αυτοί που θα δουν την ταινία μαζί μου ελπίζω να είναι ανεκτικοί άνθρωποι. Τίποτα άλλο.
In brightest day, in blackest night
no evil shall escape my sight
let those who whorship evil's mind
beware of my power
GREEN LANTERNS LIGHT!!!

Είμαι τελείως καμένος. 

Back to work...

Αναγνώστες μου! Σας έλειψα μπρε; Προφανώς και σας έλειψα, αφού έλαβα χιλιάδες mail απόγνωσης στο ηλεκτρονικό μου ταχυδρομείο με τη διεύθυνση lewmalakiesgianafainomaieksupnos_13@hotmail.com να γράψω όσο πιο γρήγορα μπορώ γιατί δεν μπορείτε άλλο χωρίς εμένα.

Ναι λοιπόν ήρθε η ώρα που όλοι περιμένατε. Ως γνωστόν θα γράψω για πράγματα άσχετα μεταξύ τους, χωρίς κανένα νόημα και περιεχόμενο, απλώς και μόνο για να περάσει λίγο η ώρα και να ευχαριστηθώ με τα mails που μου στέλνετε στην άλλη μου ηλεκτρονική διεύθυνση eisaiopiogamatospouuparxei@gamaskaiderneis.com.
Καταρχάς θέλω να σας μάθω κάτι από τα σχολικά μου χρόνια. Τον όρο ανάφλεξη.
Δεν είναι τόσο απλό όσο φαίνεται. Η ανάφλεξη είναι το απόλυτο όριο που μπορεί να φτάσει κάτι. Πάνω πάνω είναι η ανάφλεξη και κάτω από αυτή τα πάντα. Άσχετη λεπτομέρεια η λέξη εφευρέθηκε από τον ίδιο που είπε και το γνωστό και χιλιοειπωμένο: Στα αρχίδια μου λουλούδια και γύρω γύρω μέλισσες...
Δεύτερον θέλω να σας παροτρύνω να πάτε σε συναυλία του Μαχαιρίτσα. Είναι απλά καταπληκτικός και από τους λίγους που αξίζει κάθε cent που θα δώσεις για να τον δεις.
Α τώρα που είπα Μαχαιρίτσας θυμήθηκα μια ιστορία που μου είχε πει ο πατέρας μου.
Ο πατέρας μου λοιπόν έχει έναν φίλο που το λένε Μαχαίρα. Αριστερός ο Μαχαίρας, ήθελε να εμπλακεί ενεργά με την πολιτική στα πανεπιστήμια. Ήθελε να βοηθήσει τον τόπο. Είπε λοιπόν να κάνει κόμμα. Ε και έκανε, με άλλα δύο άτομα. Τον Τσεκούρα και τον Μπαλτά. Όπως εύστοχα παρατηρεί ο πατέρας αυτό δεν ήταν κόμμα, χασάπικο ήταν...

Για όσες δεν έχουν δουλειά αυτή τη στιγμή....

Θέλω να πω και 2-3 λόγια για όλη αυτή την αγανάκτηση στο Σύνταγμα. Πρώτα από όλα θέλω να τονίσω πως είμαι υπέρ της όλης κίνησης. Πρέπει να γίνει κάτι για να αλλάξουν τα πράγματα, δεν πάει άλλο. Αλλά πρέπει να γίνει κάτι ουσιαστικό. Αυτό στο Σύνταγμα μου φαίνεται σαν να πάμε να αντιγράψουμε την αρχαία Ελλάδα ξέρω γω και ψάχνουμε να βρούμε τον Περικλή μας.
Δεν πάει έτσι παιδιά. Καλές οι γενικές συνελεύσεις, καλή η ελευθεροστομία, αλλά κάποιος πρέπει να βγει μπροστά. Το κίνημα να αποκτήσει ξεκάθαρο χαρακτήρα, γιατί για να ρίξεις ένα καθεστώς, που αυτός είναι ο λόγος που γίνεται όλο αυτό, δεν αρκεί ούτε ο κόσμος, ούτε η αγανάκτηση. Απαιτείται να υπάρχει κάποιος που θα το εμπνεύσει όλο αυτό. Γιατί πες πως μπαίνουμε στη Βουλή και τους σκοτώνουμε όλους, μετά τι; Ποιος; Κανείς. Δεν θα μπορεί κανείς να κυβερνήσει και να κάνει κάτι γιατί θα θεωρείται a priori ένοχος.
Πρέπει να υπάρξει εμπιστοσύνη σε ανθρώπους. Δεν γίνεται να λέμε είναι όλοι άχρηστοι και να μην δείχνουμε κάποιον ικανό. Είναι ανούσιο. Το ξαναλέω. Το κίνημα πρέπει να αποκτήσει κάποια συγκεκριμένη ιδεολογία για να πάει μπροστά, γιατί αλλιώς θα φτάσει σε κάποιο σημείο και μετά θα ξεφουσκώσει. Γιατί απλά το μόνο που εμπνέει τους ανθρώπους είναι η προοπτική και το όραμα. όταν λες ότι όλοι είναι άχρηστοι και δεν λες αυτός είναι ικανός απλά μεγαλώνεις την απόγνωση του πολίτη...
Και μετά από αυτό θέλω να σας πω πως δεν πρόκειται να κατέβω στο στίβο της πολιτικής γιατί δεν έχω το χρόνο. Το να σώζεις τον κόσμο κάθε μέρα είναι κουραστική υπόθεση και δεν θέλω να γεμίζω τον εαυτό μου υποχρεώσεις που θα σπαταλούν κι άλλον από τον υπερπολύτιμο χρόνο μου..
Το τελευταίο σας το φύλαξα για το τέλος. Επειδή ξέρω πόσο σας αρέσουν τα ανέκδοτα μου με τον Chuck σας έχω το κορυφαίο.
Ο Chuck Νorris ξέρει πόσα κυβικά ήταν το παπάκι που πήγαινε στη ποταμιά.

Άντε γεια.....

Υ.Γ. Ευχαριστώ ΠΆΡΑ πολύ την Ισμήνη που διάλεξε το τραγούδι... 
Υ.Γ.2 Το absenthi κάνει κακό Νίκο αγόρι μου..

                                             Πόσο γαμάτο....
                                                                

When you expect nothing you get everything..

Είσαι χάλια; Τίποτα δεν πηγαίνει καλά; Χρωστάς ούτε και εσύ ξέρεις πόσα μαθήματα; Σε παράτησε η κοπέλα/αγόρι σου; Δουλειά ούτε για πλάκα, λεφτά ούτε για τσίχλες;

Φίλε αναγνώστη, μην ανησυχείς εγώ είμαι εδώ για να σου λύσω το πρόβλημα. Ντάξει μην νομίζεις δεν πρόκειται να στο λύσω λύσω ρε παιδί μου. Θα σε βοηθήσω να το δεις με μια άλλη οπτική γωνιά για να σου φτιάξει λίγο το κέφι.Δεν πρόκειται ούτε να σου κάτσω ούτε να σου δώσω το κομπόδεμα της γιαγιάς μου από την τράπεζα, μην έχεις αυταπάτες...

Στο θέμα μας. Θα προσπαθήσω να σου αναλύσω με απλά λόγια την θεωρία μου (δεν μπορώ άλλωστε να στην εξηγήσω και αλλιώς..). 

Κοίτα να δεις φίλε αναγνώστη, όπως είναι λογικό υπάρχουν στιγμές στη ζωή μας κατά τις οποίες όλα μας πηγαίνουν σκατά. Είναι λογικό. Δεν γίνεται να πηγαίνουν όλα τέλεια πάντα. Όπως υπάρχουν επίσης στιγμές κατά τις οποίες μας πηγαίνουν όλα τέλεια. Είναι λογικό. Δεν γίνεται να πηγαίνουν όλα σκατά πάντα.. 

Έτσι επανέρχομαι στις στιγμές της ζωής που μας πάνε όλα χάλια και έχω να πω αυτό για αυτές. 

When you expect nothing, you get everything...

Φίλε αναγνώστη αυτή είναι μεγαλύτερης σημασίας φράση από ότι πιστεύεις αυτή τη στιγμή.. Σκέψου κάποια στιγμή στη ζωή σου κατά την οποία δεν περίμενες τίποτα, τίποτα όμως. Δεν χρειάζεται να είναι μεγάλη η χρονική διάρκεια, αρκεί και το 1 δευτερόλεπτο που λέει ο λόγος. 

Εκείνη είναι λοιπόν η στιγμή, που θα λάβεις τα πάντα. Είναι η στιγμή κατά την οποία θα γίνει κάτι το οποίο δε φανταζόσουν ότι θα γίνει, ούτε καν πέρναγε από το μυαλό σου κάτι το οποίο θα σου δώσει προοπτική για να ξυπνήσεις την άλλη μέρα, και όπως ορίζει ο ορισμός (ορίζει ο ορισμός δεν ξέρω πως αλλιώς να το πω!) της ευτυχίας, θα χαμογελάς!

Ναι φίλε μου, τώρα έτσι όπως τα διαβάζεις αυτά σου φαίνονται μαλακίες. Αλλά σκέψου λιγάκι περισσότερο τη ζωή σου, και πήγαινε μπροστά από τον καθρέφτη (να είστε μόνοι σας, μη σε ακούσει και κανείς) και αναρωτήσου "Τα καλύτερα που μου έχουν συμβεί τα περίμενα ή μου ήρθαν ουρανοκατέβατα;" 

Ντάξει ρε φίλε προφανώς και αρκετά θα τα περίμενες. Όμως αν ψαχτείς λίγο καλύτερα θα καταλάβεις ότι τα καλύτερα έρχονται από εκεί που δεν τα περιμένεις...
Καταλήγοντας λοιπόν, δεν αξίζει να χαλιέσαι. Μπορεί να μην σου πηγαίνουν όλα όπως θα ήθελες, αλλά αυτός δεν είναι λόγος για να τα βάψεις μαύρα , είναι λόγος για να να προσπαθήσεις περισσότερο. Και όπως λέει και το ρητό " Η ζωή τσουλάει τσούλα και εσύ...."

                                 Πάρε και τραγουδάκι για να σου φτιάξει το κέφι...

Φ.Α.Π (Φασιστική ανανεωτική πρωτοπορία)

   Το παρακάτω κείμενο είναι αντιγραμμένο από το site www.fp-4.com και αποτελεί τρανή απόδειξη για την έξαρση του φασισμού που επικρατεί στα ελληνικά πανεπιστήμια.Δε θα πω τίποτα παραπάνω, διαβάστε και κρίνετε μόνοι σας.

Εκλέγειν ναι, εκλέγεσθαι όχι…
18 Μαΐου 2011 | Author ΦΠ^4 Team

Είμαστε μια ομάδα φοιτητών του τμήματος πληροφορικής του Πανεπιστημίου Πειραιώς που πέρσι αποφασίσαμε να ξεκινήσουμε μια ανεξάρτητη ομάδα [mindunipi.blogspot.com] για να μπορέσουμε να προβάλουμε τις ιδέες και τις προτάσεις μας για τη βελτίωση των σπουδών και της λειτουργίας του τμήματος, χωρίς πολιτικό χρωματισμό αυτών. Το γεγονός όμως ότι δεν ήμασταν επίσημα εκλεγμένοι αντιπρόσωποι φοιτητών μας στερούσε το δικαίωμα συμμετοχής στη λήψη των αποφάσεων των οργάνων του τμήματος. Το αποτέλεσμα ήταν οποιαδήποτε προσπάθεια για ουσιαστική αλλαγή να καταλήγει στο κενό.

Φέτος αποφασίσαμε να κινηθούμε δραστικότερα, προσπαθώντας να αλλάξουμε το σύστημα μέσα από το σύστημα, δημιουργώντας μια ανεξάρτητη κομματικά παράταξη με επωνυμία ‘ΦΠ^4′ [www.fp-4.com], που θα είχε ως μοναδικό στόχο τη βελτίωση του επιπέδου των σπουδών στο τμήμα μας. Δημιουργήσαμε μια ομάδα, στην οποία η φωνή του φοιτητή θα ακούγεται και θα έχει πραγματικά ισχύ. Προσπαθήσαμε να εφαρμόσουμε μεθόδους που θα επιτρέπουν την εφαρμογή ενός μοντέλου άμεσης δημοκρατίας στη λήψη αποφάσεων. Ένα τέτοιο παράδειγμα είναι η ανάπτυξη μιας διαδικτυακής εφαρμογής [vote.fp-4.com], όπου κάθε φοιτητής μπορεί να προτείνει την ανάρτηση μιας πρότασης και όλο το σύνολο των φοιτητών έχει τη δυνατότητα να ψηφίσει έγκυρα και αυθεντικοποιημένα υπέρ ή κατά αυτής. Είναι η πρώτη φορά που στο Πανεπιστήμιο Πειραιά έγιναν ανοιχτές συνελεύσεις, στις οποίες οι συζητήσεις είχαν σκοπό να βρεθούν πραγματικά λύσεις για προβλήματα που αφορούν το τμήμα και όχι συζητήσεις με χρωματισμένα πολιτικά κίνητρα. Στο διάστημα των λίγων μηνών που είμαστε ενεργοί, το ενδιαφέρον και η συμμετοχή στην προσπάθεια αντιμετώπισης χρόνιων προβλημάτων του τμήματος συνεχώς αυξανόταν. Δεν έφτανε όμως η καλή θέληση και η όρεξη για δουλειά, χρειαζόταν επίσημη έγκριση για τη συμμετοχή μας στις φοιτητικές εκλογές. Μόνο έτσι η φωνή των πολιτικά ανένταχτων φοιτητών θα μπορούσε επιτέλους να αποκτήσει τη δύναμη που χρειαζόταν για να βοηθήσει στην επίλυση των προβλημάτων του τμήματος.

Πλησιάζοντας έτσι προς τις φοιτητικές εκλογές ήρθαμε σε επικοινωνία με το φοιτητικό σύλλογο του πανεπιστημίου για να ενημερωθούμε για τη διαδικασία των εκλογών. Ένας διεφθαρμένος σύλλογος, χωρίς στοιχεία επικοινωνίας, που μόνο δυσκολίες μας προκάλεσε. Υπήρξαν ορισμένες άτυπες συναντήσεις με τον πρόεδρο του συλλόγου φοιτητών, ο οποίος και μας προέβαλε παράλογες προϋποθέσεις για τη συμμετοχή μας στις εκλογές [http://www.fp-4.com/?p=216]. Σαν συνεχή καταφυγή είχε τη συνέλευση του διοικητικού συμβουλίου του συλλόγου φοιτητών, στο οποίο οι υπόλοιπες παρατάξεις θα αποφάσιζαν για τη συμμετοχή μας στις εκλογές.

Στο Διοικητικό Συμβούλιο αυτό, οι παρατάξεις ΔΑΠ και ΠΑΣΠ απαγόρευσαν τη συμμετοχή μας στις εκλογές. Το βασικό κώλυμα που παρουσίασαν ήταν ότι το καταστατικό μας δεν είναι εγκεκριμένο από πρωτοδικείο. Φυσικά, δεν υπάρχει καμία ρήτρα στο καταστατικό του φοιτητικού συλλόγου του Πανεπιστημίου Πειραιά που να ορίζει ότι οι παρατάξεις που είναι ενταγμένες σε αυτόν πρέπει να έχουν εγκεκριμένο καταστατικό. Επιπλέον, ο νόμος 1268/1982 καλύπτει τις παρατάξεις που θέλουν να κατέβουν στις εκλογές ως “Ένωση Προσώπων”. Παράλληλα το π.δ 160/2008, άρθρο 44 παράγραφος 1, εδάφιο γ αναφέρει ότι βασικό σημείο στους κανόνες ακαδημαϊκής δεοντολογίας είναι η μη παρακώλυση άμεση ή έμμεση άλλων μελών της ακαδημαϊκής κοινότητας από την άσκηση των ακαδημαϊκών ελευθεριών, δικαιωμάτων και αρμοδιοτήτων τους. Παρ’ όλα αυτά, οι δύο αυτές παρατάξεις μας στέρησαν αβάσιμα το βασικό δικαίωμα του εκλέγεσθαι, ρίχνοντας τις προσπάθειες μας για άλλη μια φορά στο κενό.

Στην πραγματικότητα το Διοικητικό συμβούλιο ήταν καθόλα παράνομο, αφού πραγματοποιήθηκε μόνο μια ανακοίνωση για κάτι μυστικά προαποφασισμένο. Δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ καμία φανερή ψηφοφορία από τα παρευρισκόμενα μέλη όπως ορίζει το καταστατικό του συλλόγου και το π.δ 160/2008 παράγραφος 1. Αξιοσημείωτο είναι ότι η ανακοίνωση της απόφασης πραγματοποιήθηκε από άτομο που αποτελεί μέλος της κεντρικής επιτροπής της ΟΝΝΕΔ και είναι ήδη απόφοιτος και δεν μπορεί να είναι πλέον τακτικό μέλος, όπως ορίζεται στο καταστατικό του συλλόγου φοιτητών άρθρο 8. Στο άτομο αυτό παραχωρήθηκαν παράνομα από την ΔΑΠ-ΝΔΦΚ το δικαίωμα να λειτουργήσει με δικαιοδοσία προέδρου. Η μόνη ελευθερία που ήταν δυνατό να του αναγνωριστεί είναι η δυνατότητα να εισηγηθεί ένα θέμα χωρίς να παρευρίσκεται στην μετέπειτα συζήτηση, όπως ορίζεται στο π.δ 160/2008 άρθρο 46 παράγραφος 9 εδάφιο α και τίποτα παραπάνω. Χαρακτηριστικό είναι επίσης ότι αναφέρθηκε επανειλημμένα ότι ο φοιτητικός σύλλογος δεν έχει ανάγκη να ακούει επιχειρήματα βασισμένα σε νόμους και σε δικηγόρους γιατί από ένα σημείο και έπειτα αποφασίζει μόνο αυτός χωρίς να λαμβάνει υπόψιν του την νομοθεσία, πράγμα απαράδεκτο τόσο από την λογική όσο και από το άρθρο 39 του καταστατικού του φοιτητικού συλλόγου.

Σε αυτό το θέατρο του παραλόγου αξίζει να σημειωθεί η συμπεριφορά της ΠΑΣΠ που ενώ μας απαγόρευσε να συμμετάσχουμε στις εκλογές, μας είχε προτείνει να εκπροσωπήσουμε τους φοιτητές που την ψηφίζουν χρησιμοποιώντας τις έδρες της στο τμήμα γιατί, όπως μας είπε, εμείς έχουμε την όρεξη και το μικρόβιο του συνδικαλισμού και αυτή την δυναμική(!).

Θεωρούμε αδιανόητο τα μέλη ενός δημοκρατικού φοιτητικού συλλόγου να εμποδίζουν τους ίδιους τους φοιτητές να ακουστούν, όποια κι αν είναι τα κίνητρά του. Το δικαίωμα του εκλέγεσθαι δεν πρέπει να θυσιάζεται στο βωμό των οποιωνδήποτε πολιτικών σκοπιμοτήτων.

Αναρωτιόμαστε πόσα ακόμη εμπόδια θα κληθούμε να παρακάμψουμε προτού μπορέσουν να ακουστούν οι ιδέες μας στα επίσημα όργανα του τμήματός μας.

Ξέρουμε ότι νοιάζεστε, ξέρουμε πώς θέλετε να βοηθήσετε. Για αρχή προωθήστε το όπου μπορείτε, είναι ένα καλό βήμα.