Παρασκευή, 9 Μαρτίου 2012

Το μήνυμα του κ.Παπαγεωργίου σε όλους μας....

Πριν από μια βδομάδα βγήκε η ανακοίνωση από το υπουργείο "Πολιτισμού" και Τουρισμού για τις επιχορηγήσεις του ελεύθερου θεάτρου. Εντύπωση προκάλεσε η στάση του κ.Παπαγεωργίου ιδιοκτήτη του θεάτρου "Στοά" ο οποίος με ανοικτή επιστολή αρνήθηκε την επιχορήγηση για το θέατρό του θεωρώντας ότι δεν αντιπροσωπεύει τις ανάγκες και την προσφορά του. 
Αυτή του η στάση θεωρήθηκε από το ευρύ κοινό ως προσβλητική "καθώς δεν αντιλαμβάνεται τα προβλήματα της εποχής και το μόνο που τον νοιάζει είναι πως να φάει περισσότερα λεφτά". 
Νομίζω όμως ότι τα έχουμε μπερδέψει τα πράγματα. Τέτοιοι χαρακτηρισμοί ισχύουν για τους πολιτικούς, όχι για τους ανθρώπους της τέχνης.Δεν είναι οι άνθρωποι της τέχνης που έχουν πλουτίσει από τις κρατικές επιχορηγήσεις και τις μίζες, οι πολιτικοί είναι. Αυτή η τραγική γενίκευση πως όλοι συμπεριφέρονται σαν τους πολιτικούς είναι ακόμα χειρότερη και από την συνειδητοποίηση του πόσο άχρηστοι είναι οι πολιτικοί μας...
 Επιπρόσθετα το επιχείρημα να λειτουργεί το θέατρο μόνο του, και αν δεν έχει κέρδος τότε ας κλείνει, αποτελεί μία τραγική απλούστευση της κατάστασης και της τέχνης. Δηλαδή η τέχνη είναι μια επιχείρηση, που αν δεν έχει κέρδη κλείνει; Δεν προσφέρει τίποτα άλλο; Μόνο αυτό που "πουλάει" έχει λόγο ύπαρξης;
Έτσι όπως πορευόμαστε θα καταλήξουμε να έχουμε 5-10 θέατρα στα οποία θα παίζουν οι όμορφες και όμορφοι ατάλαντοι που όμως έχουν απήχηση στο ευρύ κοινό, καθώς οι μούρες τους προβάλλονται συνεχώς στην τηλεόραση. Ακόμα δηλαδή και στο θέατρο θα βάλουμε την τηλεόραση, αν δεν έχει μπει ήδη.
Κάτι τέτοιες καταστάσεις είναι που έφεραν την Ελλάδα ως εδώ. Τέτοιες συμπεριφορές σε παρόμοιες καταστάσεις. Η κοινωνική κατακραυγή πάνω σε έναν άνθρωπο που απαιτεί να πάρει περισσότερα λεφτά, όχι για να τα βάλει στη τσέπη του, αλλά για να προσφέρει κι άλλο έργο στο κοινό.
Καταλήγοντας, οι εποχές που ζούμε είναι πράγματι δύσκολες και κάθε οικονομική βοήθεια είναι ωφέλιμη. Ωστόσο δεν γίνεται να τα ισοπεδώνουμε όλα στο βωμό του χρήματος, επειδή έχουμε ανάγκη τα λεφτά δεν χρειάζεται να δεχόμαστε λιγότερα από αυτά που αξίζουμε. Αυτό είναι το μήνυμα της συμπεριφοράς του κυρίου Παπαγεωργίου και πιστεύω πως όλοι θα πρέπει να το ενστερνιστούμε...



2 σχόλια:

  1. Και τώρα άμα σχολιάσω ότι -για κάποιο διάστημα τουλάχιστον- το θέατρο στην αρχαία Αθήνα ήταν δωρεάν για τα κατώτερα ως προς το εισόδημα στρώματα, θα φανώ αρχαιο-λάγνα?

    Την υπόθεση του Παπαγεωργίου δεν την έχω παρακολουθήσει, ωστόσο είναι συνηθισμένη τακτική να κατηγορούν όλους για όλα. Άσε που η τέχνη στη χώρα έχει μπει στην άκρη προ πολλού. Από το σχολείο κιόλας, ποιος κάθεται να ασχοληθεί σοβαρά με τα καλλιτεχνικά μαθήματα μουσικής, ζωγραφικής κλπ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Κοίτα λίγο αρχαίο-λάγνα θα φανείς αλλά μην νομίζεις πως θα σε παρεξηγήσει και κανείς, έτσι όπως έχουμε γίνει..
    Η συγκεκριμένη υπόθεση είναι τίποτα σε σχέση με τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε, απλά πιστεύω πως από το να σκύβουμε το κεφάλι και να τα δεχόμαστε όλα καλύτερα να ζούμε αξιοπρεπείς με λιγότερα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή